X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 5 اسفند‌ماه سال 1387

قسمت چهل و پنج       بدبینی و مضرّات آن(2)


در بخش قبل گفتیم ،افراد بدبین هرجا که قدم بگذارند غم و اندوه می آفرینند.هیچکس علاقمند نیست با آنان سخن بگوید زیرا با کلامشان یاس و نا امیدی را به دیگران منتقل می کنند و هر قدرکه سنشان افزایش یابد،توازن روحیشان را بیشتر از دست می دهند.

گاهی اندوه و ناخشنودی یک فرد،به دیگر افراد خانواده هم سرایت می کند.اینگونه افراد با اطرافیانشان بد رفتاری می کنند و نه تنها خودشان از زندگی لذّت نمی برند بلکه مانع بزرگی بر سر راه خوشبختی و سعادت دیگران هستند.

علامت دیگر بدبینی ،عیبجوئی و انتقاد از دیگران است.اشخاصی هستند که گذشت و بزرگواری برایشان مفهومی ندارد.تنها می خواهند معایب دیگران را جستجو وکشف کنند و اصرار دارند این معایب را برای دیگران هم بازگو نمایند.تحسین و قدردانی بر زبانشان جاری نمی شود و نمی خواهند مزایا و برتری اطرافیانشان را بپذیرند.

انتقاد و بدگوئی از دیگران و ذکر بدبختی هائی که براثر اشتباه به سر دیگران آمده و یا فقط معایب و بدیهای دیگران را دیدن،یکی از عادتهای زشت و نکوهیده است که ارزشهای راوی را به شدّت کاهش می دهد و او را در نظر شنونده ،خوار و بی مقدار می نماید.

سعی کنید هیچگاه به دنبال کشف عیوب دیگران نباشید بلکه تلاش کنید تا جنبه های مثبت وقابل تحسین دیگران را پیدا کنید و از آنها درس بیاموزید.بد گوئی از دیگران و انتقاد و تمسخرهای کینه توزانه،عادت زشت و مهلکی است که راه جهنم را برای گویندۀ آن هموار می کند.این عادت مانند کرمی که درون میوه را می خورد و ظاهر آن را باقی می گذارد،به جان شخص می افتد و او را از درون متلاشی می کند.

همه مردم،افراد با نشاط و خیر خواه را دوست دارند.دنیا،امرسون – شکسپیر- سعدی – حافظ- مولوی – انیشتین- بوعلی سینا – فردوسی – پاستور و دیگر خدمتگزاران جامعۀ بشریت را دوست دارد.پس بهتر است به جای پُرگوئی و افسوس بر اشتباهات دیگران،به فکر ترقی،تعالی و کمال معنوی خویش باشیم.توجه به نیکی و زیبائی به جای دیدن بدی و زشتی- جستجوی اصالت و پاکی به جای بد جنسی و آلودگی- دلبستگی به ذوق و نشاط به جای غم و اندوه و دیدن نور به جای فرو رفتن در تاریکی و ظلمت کاری بسیار آسان است.چشم خود را بر روی چیزهای نشاط آور باز کنید آنگاه می بینید که بدشانسی مفهومی ندارد و ظرف مدّت کوتاهی،نیکبختی ،چهرۀ زیبایش را از پس ایام به شما نشان خواهد داد.

کسی که دارای سجایای اخلاقی برجسته است به خود اجازۀ تفکر و گفتار منفی را نمی دهد .هرگز نمی گوید نمی توانم چون ناامیدی و تسلیم در برابر حوادث را نمی شناسد.پیش می رود و تلاش می کند تا پیروز شود.

ایمان و اعتقاد کامل،زاییدۀ خوشبینی و نظم در زندگی است.روح متوازن هرگز در انتظار بدی نیست و امیدوار است با خیر و نیکی روبرو شود چون می داند نیکی یک حقیقت ابدی است.خداوند همه چیز را نیک و خیر آفریده و هرچیز متضاد آن رنگ و بوی الهی ندارد.( به قسمت 3 خیر و شر مراجعه کنید)

بحریست بحر عشق که هیچش کناره نیست       آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نیست

آن دم که دل به عشق دهی، خوش دمی بود       در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

 

 

By Glseek.com
blogsky:/linkbody>